petite - pracownia papieru » stempel

Liście lecą z drzew

Tusia — Tue, 06 Sep 2011 07:30:53 +0000

Ten liść tutaj to chyba jesion. Sama nie wiem…Grunt, że zleciał z gałęzi i przysiadł na kartce. Bez okazji, czy specjalnej intencji. Po prostu już liście zaczynają spadać. I tyle:)

ten zestaw kolorów bardzo lubię. Naprawdę bardzo.

Prawda, że ładne?

Monochromatycznie – perła

Tusia — Tue, 16 Mar 2010 00:07:27 +0000

Ostatnio ciągnie mnie albo w rejony bajecznie barwne, albo jednokolorowe. Dzisiaj kolor perłowy w roli głównej. Połączenie tego właśnie papieru z tym konkretnym kolorem embossingu daje w rezultacie coś niezmiernie subtelnego. Do tego albo jeden kryształek większy, albo trzy drobinki.

Jedno z nich powstało jako prototyp zaproszenia ślubnego, drugie- z okazji komunii. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamieniły się miejscami, albo znalazły sobie całkiem inną okoliczność do zaistnienia. Ważne, żeby patrzeć na nie uważnie i z bliska…

Jak kwiat jabłoni…

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 19:44:21 +0000

Jeśli połączyć obraz kwitnącej, delikatnej gałązki drzewa owocowego z faktem narodzin dziecka, to połączenie takie niesie za sobą niezwykle sugestywny ładunek symboliczny. Dlatego ta kartka w dwóch kolorach, nanoszonych na każdy kwiatek maleńkim pędzelkiem. Przy symbolach nie trzeba mówić za dużo – mówią same za siebie. Więc już nic nie mówię.

Jednak muszę coś jeszcze powiedzieć – ten wzór powinnam kiedyś wykorzystać na zaproszeniu ślubnym! A teraz już buzia na kłódkę:)

Ale jaja – odsłona trzecia

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 09:22:12 +0000

Uwielbiam to jajo! Kiedy zobaczyłam je pierwszy raz od razu postanowiłam zdobyć kontakt do twórcy. Robi je Dorotka- eteryczna jak mgła. Surowość szamotu i przezroczystość szkła. Ja tylko pakuję je w pudełeczko – najlepiej w czarne, ale inne kolory tez się zdarzają. Nie ma co długo się rozpisywać- to jest jajeczko do oglądania. Zatem od szczegółu do ogółu:

Wzór na wieczku może być taki lub całkiem inny lub…wcale może go nie być…

To tylko niektóre kolory. Zawsze można je zmienić. Zresztą te pudełeczka świetnie sprawdzają się nie tylko w połączeniu z jajkiem – była w nich i biżuteria, i kolorowe kulki do kąpieli i ręcznie robione praliny…cuda, mówię Wam:)

Gołąbek musi być biały

Tusia — Tue, 27 Oct 2009 19:14:54 +0000

Długo nie mogłam zabrać się za temat komunijny. Stylistyka wszelkich “Pamiątek Pierwszej Komunii Świętej” skutecznie mnie zniechęcała. No i – przyznam się – pomysłu nie miałam. Aż tu razu pewnego trafiłam na tego gołąbka. Prosty i bezpretensjonalny. Idealny! Sfrunął do pracowni i już został urzędując bez skrępowania nie tylko na kartkach komunijnych, ale też na tych z okazji chrztu. I taki gołąbek musi być biały- nie ma innej opcji!

Jest jak w niebie

Tusia — Sat, 24 Oct 2009 17:48:51 +0000

Jak jest w niebie? No są chmurki, wieczne szczęśliwości, hosanna i alleluja i takie tam inne. Ale przede wszystkim, o czym wie każde dziecko, w niebie są ANIOŁKI. Są głównym atrybutem nieba, nawet jak ich nie widać. Siłą rzeczy więc- tam gdzie się pojawią – musi być jak w niebie. A ponieważ są w moich pudełeczkach, to w nich też jest jak w niebie. Logicznie.

Pudełka z aniołkiem zadomowiły się w pracowni. Mamy z nimi często do czynienia – najczęściej oczywiście z okazji chrztu jakiegoś małego człowieczka. I wtedy na wewnętrznej stronie wieczka widnieje zazwyczaj tekst tej starej, a prostej dziecięcej modlitwy do Anioła Stróża. Mają poręczny wymiar 12 cm x 12 cm x 1,5 cm, więc można potraktować je jako taką trochę grubszą kartkę i w kopercie bąbelkowej wysyłać pocztą.

Aniołki sfruwają do pracowni całymi stadami- są wtedy na zapas. I za te stada i cudowne wykonanie odpowiada wspaniała szklarka- Kasia. Ona dba, żeby aniołki nie wyrosły za duże ( bo by się w pudełku nie mieściły) ani żeby nie były za małe ( bo miałyby w pudełku nadmetraż). Te, które wyhoduje Kasia są i-de-al-ne:)

Ale w okresie przedświątecznym pojawiają się inne kolory niż róż i błękit i Anioł Stróż zamienia się w świątecznego Aniołka. Taka to już zmienna anielska natura:)

edit:18 marca 2010

Zrobiłam białe pudełeczko. Tak na pożegnanie tej wyjątkowo długiej zimy. Biel na bieli i bielą pogania. Jedynie wąziuteńka rameczka z błękitnej kalki zaznacza się bladym akcentem na tym śnieżnym polu. Zrobiłam je i od razu stało się moim faworytem pudełeczkowym. Zbliża się czas komunii i ta biel będzie idealna na taka okazję. Zresztą- nie tylko na taką…A jak zrobię zdjęcia z innymi pastelowymi kolorkami, to też je pokażę.

Multiplikacja

Tusia — Thu, 22 Oct 2009 21:31:11 +0000

Stempel. Ale nie taki jak teraz robią z jakieś przezroczystego….czegoś. Taki prawdziwy – odlewany z gumy, na drewnianym klocku. Od kilku lat z takich właśnie stempli korzystam z prawdziwą przyjemnością. Niestety nie są polskie. Z tego co mi wiadomo nikt już takimi starymi metodami u nas ich nie produkuje – a szkoda. Mam zaprzyjaźnionego producenta z Niemiec. I właśnie od niego dostałam ten mały stempelek. Tak dla równego rachunku. Nawet na niego nie zwróciłam uwagi w pierwszym momencie. Ale któregoś dnia przeglądając swoje stemplowe zasoby wpadł mi w ręce. Wpadł i można powiedzieć, że już został. Stał się jednym z moich ulubionych! Jest idealny wręcz do pracy najwłaściwszej całej idei stemplowania. A ideą tą jest powielanie, wielokrotność, multiplikacja właśnie. Nieskończenie powtarzany rytm…

I pomyśleć, że taki mały stempelek, a taki efekt:)