petite - pracownia papieru » ręcznie robione

W dzikie wino zaplątani

Tusia — Tue, 06 Sep 2011 21:57:47 +0000

Moja pracownia mieści się w Browarze Mieszczańskim. Parę lat temu jeszcze produkowano tu piwo. No właśnie- niby piwo, a po murach w różnych miejscach pnie się…dzikie wino:) I jak tu nie zmajstrować “winnej” kartki? No jak?

Nie wiem, czy zauważyliście, ale proszek do embossingu jest całkiem inny niż dotychczas- jakby był z kuleczek o różnych odcieniach zieleni:)

Torebusie

Tusia — Tue, 06 Sep 2011 21:07:56 +0000

Tego nie będę sprzedawać, nie ma mowy!!! Wy wiecie ile to zabawy? Ile wycinania, klejenia, dopasowywania takich tyci tyci kawałeczków? To jest moja torebko-terapia. Raz na jakiś czas sobie siadam i robię kilka maluszków( bo to naprawdę maluszki, no Kopiko się zmieści, albo ostatecznie Rafaello). Ale żeby robić masowo – co to to nie, w każdym razie na razie. Teraz mogę sobie niespiesznie robić za każdym razem inne tak dla siebie, dla przyjemności:)

Kryształowo 2

Tusia — Mon, 05 Sep 2011 22:13:25 +0000

W sumie to nawet nie “Kryształowo 2″ tylko “Kryształowo naście”- musiałabym policzyć ile tych kryształków jest przyklejonych na tej wariacji. Bo to wariacja jest:) Zarówno w znaczeniu powielenia wzoru z modyfikacją kolorystyczną i dodaniem tych błyszczących zawijasków, jak i w znaczeniu wariacji moich dziewczyn, które na wieść ile mają naklejać tej drobnicy patrzyły na mnie wzrokiem topiącym rudę żelaza:) Ale co tam zniszczone oczy wobec faktu absolutnej satysfakcji Panny Młodej!

Pierniczkowa armia

Tusia — Mon, 05 Sep 2011 20:10:01 +0000

Robiłam onegdaj porządki w starych zabawkach moich dzieci i pośród zdekompletowanych różności wyłowiłam foremkę do ciastoliny. Ludzika. O wiele fajniejszego w kształcie i proporcjach niż używane przeze mnie do tej pory oficjalne pierniczkowe ludziki. Ten był taki …bardziej ze Shreka. Specjalnie wczesną jesienią upiekłam trochę pierników na próbę.

No i ludziki okazały się strzałem w dziesiątkę! Zrobiłam więc próbne pudełeczka…

Mogą być z jakimś elementem ozdobnym, przewiązane wstążką, lub z logo firmy…

A w środku czeka na nas niezły zestaw:)

Oczywiście zawartość takiego pudełka może być inna. Można sobie na przykład zażyczyć gwiazdek z nieba. I oby spełniły jak najwięcej życzeń!

Zielone pudełeczko

Tusia — Sun, 04 Sep 2011 21:41:13 +0000

Mam nowy stempel z ramką! Liściasty. A ponieważ każdą nową zabawkę trzeba od razu wypróbować ( znacie to- prawda?) to zmajstrowałam znane już Wam pudełeczko i ozdobiłam nowym wzorem.

cieszy mnie ten wzór. Może jakaś leśna para wybierze go kiedyś do swoich zaproszeń…

Ciekawe jak się będzie sprawdzać z innymi kolorami…?

Drzewo wiadomości tylko dobrego

Tusia — Sun, 23 May 2010 23:13:09 +0000

Nowy pomysł ma w przedziwny, niewytłumaczalny dla mnie sposób, niezwykłą siłę rażenia. Prawie zawsze , gdy tylko uda mi się wykonać jakiś udany prototyp z nowym wzorem, pojawia się ktoś, kto właśnie ta kartkę chce w takiej lub tylko nieznacznie zmienionej formie. Naprawdę nie wiem na czym to polega, ale działa. Tym razem padło na drzewko – aż dwie pary dały się nim “zaczarować”. W pierwszym przypadku zdecydowaliśmy się na perłowy embossing na perłowym papierze, a dodatkowo pojawił się piękny kolor jasnej wiosennej zieleni.

Droga para – to platynowe drzewko, a papiery – ecru ze złotym połyskiem, białe złoto i czekoladowy brąz.

Śluby wkrótce. A potem….mówi Pismo: “Po owocach ich poznacie…”:)

Monochromatycznie – perła

Tusia — Tue, 16 Mar 2010 00:07:27 +0000

Ostatnio ciągnie mnie albo w rejony bajecznie barwne, albo jednokolorowe. Dzisiaj kolor perłowy w roli głównej. Połączenie tego właśnie papieru z tym konkretnym kolorem embossingu daje w rezultacie coś niezmiernie subtelnego. Do tego albo jeden kryształek większy, albo trzy drobinki.

Jedno z nich powstało jako prototyp zaproszenia ślubnego, drugie- z okazji komunii. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamieniły się miejscami, albo znalazły sobie całkiem inną okoliczność do zaistnienia. Ważne, żeby patrzeć na nie uważnie i z bliska…

Jak kwiat jabłoni…

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 19:44:21 +0000

Jeśli połączyć obraz kwitnącej, delikatnej gałązki drzewa owocowego z faktem narodzin dziecka, to połączenie takie niesie za sobą niezwykle sugestywny ładunek symboliczny. Dlatego ta kartka w dwóch kolorach, nanoszonych na każdy kwiatek maleńkim pędzelkiem. Przy symbolach nie trzeba mówić za dużo – mówią same za siebie. Więc już nic nie mówię.

Jednak muszę coś jeszcze powiedzieć – ten wzór powinnam kiedyś wykorzystać na zaproszeniu ślubnym! A teraz już buzia na kłódkę:)

Ale jaja – odsłona trzecia

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 09:22:12 +0000

Uwielbiam to jajo! Kiedy zobaczyłam je pierwszy raz od razu postanowiłam zdobyć kontakt do twórcy. Robi je Dorotka- eteryczna jak mgła. Surowość szamotu i przezroczystość szkła. Ja tylko pakuję je w pudełeczko – najlepiej w czarne, ale inne kolory tez się zdarzają. Nie ma co długo się rozpisywać- to jest jajeczko do oglądania. Zatem od szczegółu do ogółu:

Wzór na wieczku może być taki lub całkiem inny lub…wcale może go nie być…

To tylko niektóre kolory. Zawsze można je zmienić. Zresztą te pudełeczka świetnie sprawdzają się nie tylko w połączeniu z jajkiem – była w nich i biżuteria, i kolorowe kulki do kąpieli i ręcznie robione praliny…cuda, mówię Wam:)

Ale jaja – odsłona druga

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 09:00:05 +0000

Przedstawiam Państwu kraszanki – werble- tadaaaaam! Uwielbiam je robić, a niestety nie zawsze mam na to czas. Najpierw zdobywanie jaj:- tylko najpiękniejsze i największe. Ideałem są indycze od Pana Ryszarda:). I robienie wydmuszek…płuca jak Louis Armstrong! Potem zdobywanie barwnika- wielokrotne wyprawy do supermarketów i czyszczenie skrzynek z cebulą- normalnie powinni mi płacić za porządki, tak sądzę. Z łusek cebulowych mam piękny czerwono-brązowy, głęboki kolor. Czasem na jesieni przygotowuję też partię jaj w dwóch odcieniach brunatnego brązu- dzięki olchowej korze i liściom orzecha włoskiego. Ale cebula rządzi! Potem barwienie – gumowe rękawice, strzykawka i wielki gar ciemnej mazi w której trzeba “utopić” niesforne puste wydmuszki. No mówię Wam- cały dzień w plecy. A jak już zabarwione wyschną – wtedy wydrapywanie wzoru. W tym roku zamierzam wreszcie zadbać kraszankowo o siebie – mam w domu nad stołem taki metalowy kosz do którego wkładam sezonowe dekoracje i tym razem będzie to kilkadziesiąt kraszanek. Taki mam plan. Tylko czy dam radę…

Często te kraszanki wędrują do firm jako wyjątkowe prezenty w maleńkich pudełeczkach, albo zbiorowo w drewnianej skrzyneczce, albo w maleńkich sizalowych gniazdkach do dekoracji gabinetu.