petite - pracownia papieru » kartki okolicznościowe

W dzikie wino zaplątani

Tusia — Tue, 06 Sep 2011 21:57:47 +0000

Moja pracownia mieści się w Browarze Mieszczańskim. Parę lat temu jeszcze produkowano tu piwo. No właśnie- niby piwo, a po murach w różnych miejscach pnie się…dzikie wino:) I jak tu nie zmajstrować “winnej” kartki? No jak?

Nie wiem, czy zauważyliście, ale proszek do embossingu jest całkiem inny niż dotychczas- jakby był z kuleczek o różnych odcieniach zieleni:)

Liście lecą z drzew

Tusia — Tue, 06 Sep 2011 07:30:53 +0000

Ten liść tutaj to chyba jesion. Sama nie wiem…Grunt, że zleciał z gałęzi i przysiadł na kartce. Bez okazji, czy specjalnej intencji. Po prostu już liście zaczynają spadać. I tyle:)

ten zestaw kolorów bardzo lubię. Naprawdę bardzo.

Prawda, że ładne?

Barokowo

Tusia — Mon, 05 Sep 2011 21:01:42 +0000

Tak właśnie w pracowni nazywamy ta kartkę- barokowa. Przez to, że wszystkiego ma dużo: złota, ornamentów, otwierana jest na 3 części, ma kilka warstw papier. No jak trzyma się ją w ręce, to czuć, że nie jest to mgiełka leciutka, tylko bardzo solidny konkret. Nasza dzisiejsza bohaterka miała już różne odsłony kolorystyczne i różne przeznaczenia: bywała czekoladowym zaproszeniem ślubnym, bordowym podziękowaniem, ciemnozielonymi życzeniami urodzinowymi czy perłowo-złotym zaproszeniem na komunię. Ciekawe ile jeszcze metamorfoz będzie jej pisane?

Bang bang!

Tusia — Sun, 23 May 2010 22:48:46 +0000

I wcale nie chodzi o tą piosenkę. Chodzi o kartkę urodzinową dla bardzo szczególnej osoby. A było tak- zbliżały się urodziny, a ja jedyne co wiedziałam to to, że nic co do tej pory zrobiłam nie pasuje do tej osoby. Żadne ozdobniki, fiku- miku czy wstążeczki. To miało być trafione w dychę. Właśnie! Trafione! A przecież jubilat ma z tym trafianiem trochę do czynienia…:) I już poszło: dziury po kulach, tarcza strzelnicza, czerwone jak krew punkty na sylwetce. I każde trafienie w konkretne, ściśle określone miejsce opisane adekwatnym życzeniem.

Na razie został wykonany tylko jeden egzemplarz tej kartki, ale kto wie…może kogoś jeszcze ustrzelę? Kiedyś?…:)

Monochromatycznie – perła

Tusia — Tue, 16 Mar 2010 00:07:27 +0000

Ostatnio ciągnie mnie albo w rejony bajecznie barwne, albo jednokolorowe. Dzisiaj kolor perłowy w roli głównej. Połączenie tego właśnie papieru z tym konkretnym kolorem embossingu daje w rezultacie coś niezmiernie subtelnego. Do tego albo jeden kryształek większy, albo trzy drobinki.

Jedno z nich powstało jako prototyp zaproszenia ślubnego, drugie- z okazji komunii. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamieniły się miejscami, albo znalazły sobie całkiem inną okoliczność do zaistnienia. Ważne, żeby patrzeć na nie uważnie i z bliska…

Jak kwiat jabłoni…

Tusia — Mon, 15 Mar 2010 19:44:21 +0000

Jeśli połączyć obraz kwitnącej, delikatnej gałązki drzewa owocowego z faktem narodzin dziecka, to połączenie takie niesie za sobą niezwykle sugestywny ładunek symboliczny. Dlatego ta kartka w dwóch kolorach, nanoszonych na każdy kwiatek maleńkim pędzelkiem. Przy symbolach nie trzeba mówić za dużo – mówią same za siebie. Więc już nic nie mówię.

Jednak muszę coś jeszcze powiedzieć – ten wzór powinnam kiedyś wykorzystać na zaproszeniu ślubnym! A teraz już buzia na kłódkę:)

Gdzie ta wiosna?

Tusia — Sat, 06 Feb 2010 14:50:29 +0000

Tęsknię już za wiosną. Bardzo bardzo. Tak bardzo, że zabrałam się już za porządki wiosenne, bo tak sobie pomyślałam, że jak ładnie posprzątam, to Wiośnie będzie miło i szybciej przyjdzie. Przy okazji porządków w pracowni zanurkowałam w kartony, gdzie popakowane ładnie w paczuszki czekają na swój czas karneciki z wiosennej serii okienkowej. Wiecie jak miło coś takiego wyciągnąć i poudawać przez chwilkę, że to już, że przyszła? Naprawdę miło. Specjalnie powybierałam takie delikatne połączenia, bo na pomarańcze, granaty czy czerwienie jeszcze przyjdzie czas.

Jak tak sobie patrzę na te karteczki, to z każdym rodzajem roślinki wiążą się jakieś wspomnienia. Na przykład przez ten niepozorny kwiatek zostałam przez swojego sąsiada na wsi zakwalifikowana jako znachorka:) No bo w jakim innym celu stałabym kilka dni z rzędu na łące zbierając jakieś zielsko? Nie wyprowadzam go z błędu…

Moje kwiatuszki zadomowiły się nie tylko na karnecikach – niektóre zawędrowały na zaproszenia ślubne, na kartki z okazji urodzenia dziecka, na zaproszenia komunijne…. Jak kogoś złapią za serce, to już ten ktoś złapany znajdzie okazję, żeby je wykorzystać.

Niech ta wiosna już przyjdzie!

Okienko – serduszkowo

Tusia — Sat, 06 Feb 2010 14:16:22 +0000

Nie ma zmiłuj! Nie ucieknę przed tym. Ale jak ktoś robi karteczki, to Walentynki są ( oprócz Bożego Narodzenia) okresem najbardziej gorącym. W mojej sztandarowej serii okienkowej serduszka pojawiły się już dawno. W rozmaitych kombinacjach kolorystycznych, w różnych wzorach, wielkościach i konwencjach. Nawet miejsca nie mam, żeby wszystko pokazać…

Jeśli już robię walentynki, to jednak najbardziej lubię te, z maleńkimi serduszkami. Takimi malusiusieńkimi. Mają niecałe 3 mm wysokości. I potem jeszcze ta zabawa w dorysowanie szczegółów…nie ma lekko…:)

Okienko

Tusia — Tue, 17 Nov 2009 06:38:06 +0000

Od tych kartek wszystko się zaczęło na poważnie. Moja pierwsza seria. Pomysł prosty – wycięte centralnie kwadratowe okienko z delikatną, srebrną ramką, podklejone kalką, a na kalce- kwiatek. Potem obok kwiatków pojawiły się inne części roślin, potem naklejane elementy, potem sitodruki, potem kolor ramki też przestał być tylko srebrny….Obecnie w skład całej serii wchodzi kilka odrębnych kolekcji, a w każdej kolekcji jest kilkanaście ( a czasem nawet kilkadziesiąt) kombinacji koloru i zawartości “okienka”. Karteczki maja dwie wielkości- mały karnecik do prezentu z doczepioną niteczką służącą do przywiązania i trochę większe z koperta w odpowiednim kolorze. Te pokazane poniżej pochodzą z kolekcji, która pierwotnie była zarezerwowana dla salonów Almi Decor- służyła tam kilka ładnych lat:)

Bardzo lubię ten witrażowy efekt. A jak popatrzy się dokładnie, to w okienku można zobaczyć naprawdę dużo – cały mikrokosmos. Tylko trzeba patrzeć z baaaardzo bliska, bo okienko nie jest duże. To tylko 2 cm x 2 cm.

Okienek jest bardzo dużo. Kiedyś nawet próbowałam liczyć wzory w obiegu…ponad 100 wyszło. Obiecuję, że sukcesywnie będę umieszczała kolejne.

Gołąbek musi być biały

Tusia — Tue, 27 Oct 2009 19:14:54 +0000

Długo nie mogłam zabrać się za temat komunijny. Stylistyka wszelkich “Pamiątek Pierwszej Komunii Świętej” skutecznie mnie zniechęcała. No i – przyznam się – pomysłu nie miałam. Aż tu razu pewnego trafiłam na tego gołąbka. Prosty i bezpretensjonalny. Idealny! Sfrunął do pracowni i już został urzędując bez skrępowania nie tylko na kartkach komunijnych, ale też na tych z okazji chrztu. I taki gołąbek musi być biały- nie ma innej opcji!