Moja pracownia mieści się w Browarze Mieszczańskim. Parę lat temu jeszcze produkowano tu piwo. No właśnie- niby piwo, a po murach w różnych miejscach pnie się…dzikie wino:) I jak tu nie zmajstrować “winnej” kartki? No jak?
Nie wiem, czy zauważyliście, ale proszek do embossingu jest całkiem inny niż dotychczas- jakby był z kuleczek o różnych odcieniach zieleni:)
Ten liść tutaj to chyba jesion. Sama nie wiem…Grunt, że zleciał z gałęzi i przysiadł na kartce. Bez okazji, czy specjalnej intencji. Po prostu już liście zaczynają spadać. I tyle:)
ten zestaw kolorów bardzo lubię. Naprawdę bardzo.
Prawda, że ładne?
Tak właśnie w pracowni nazywamy ta kartkę- barokowa. Przez to, że wszystkiego ma dużo: złota, ornamentów, otwierana jest na 3 części, ma kilka warstw papier. No jak trzyma się ją w ręce, to czuć, że nie jest to mgiełka leciutka, tylko bardzo solidny konkret. Nasza dzisiejsza bohaterka miała już różne odsłony kolorystyczne i różne przeznaczenia: bywała czekoladowym zaproszeniem ślubnym, bordowym podziękowaniem, ciemnozielonymi życzeniami urodzinowymi czy perłowo-złotym zaproszeniem na komunię. Ciekawe ile jeszcze metamorfoz będzie jej pisane?
Mam nowy stempel z ramką! Liściasty. A ponieważ każdą nową zabawkę trzeba od razu wypróbować ( znacie to- prawda?) to zmajstrowałam znane już Wam pudełeczko i ozdobiłam nowym wzorem.
cieszy mnie ten wzór. Może jakaś leśna para wybierze go kiedyś do swoich zaproszeń…
Ciekawe jak się będzie sprawdzać z innymi kolorami…?
Czasem trzeba po prostu coś zrobić i już. A Olek i jego rodzina potrzebowali pomocy. O wszystkim możecie przeczytać tutaj . Ze starej grupy przyjaciół, jeżdżących onegdaj namiętnie do Srebrnej Góry na Forty – kto mógł, ten stawił się na nagraniu płyty, z której dochód miał być przeznaczony na tą pomoc właśnie. A że ja nie mogłam uczestniczyć w nagraniu, to zrobiłam coś innego, co umiem – wyjątkową okładkę na płytę, a w zasadzie serię limitowaną.
Jest tam miejsce i na autografy wszystkich wykonawców…
…i na zatrzymane w czasie “okruszki” srebrnogórskich pór roku.
A Olkowi nadal przyda się wsparcie:)
Nowy pomysł ma w przedziwny, niewytłumaczalny dla mnie sposób, niezwykłą siłę rażenia. Prawie zawsze , gdy tylko uda mi się wykonać jakiś udany prototyp z nowym wzorem, pojawia się ktoś, kto właśnie ta kartkę chce w takiej lub tylko nieznacznie zmienionej formie. Naprawdę nie wiem na czym to polega, ale działa. Tym razem padło na drzewko – aż dwie pary dały się nim “zaczarować”. W pierwszym przypadku zdecydowaliśmy się na perłowy embossing na perłowym papierze, a dodatkowo pojawił się piękny kolor jasnej wiosennej zieleni.
Droga para – to platynowe drzewko, a papiery – ecru ze złotym połyskiem, białe złoto i czekoladowy brąz.
Śluby wkrótce. A potem….mówi Pismo: “Po owocach ich poznacie…”:)
I wcale nie chodzi o tą piosenkę. Chodzi o kartkę urodzinową dla bardzo szczególnej osoby. A było tak- zbliżały się urodziny, a ja jedyne co wiedziałam to to, że nic co do tej pory zrobiłam nie pasuje do tej osoby. Żadne ozdobniki, fiku- miku czy wstążeczki. To miało być trafione w dychę. Właśnie! Trafione! A przecież jubilat ma z tym trafianiem trochę do czynienia…:) I już poszło: dziury po kulach, tarcza strzelnicza, czerwone jak krew punkty na sylwetce. I każde trafienie w konkretne, ściśle określone miejsce opisane adekwatnym życzeniem.
Na razie został wykonany tylko jeden egzemplarz tej kartki, ale kto wie…może kogoś jeszcze ustrzelę? Kiedyś?…:)
Ostatnio ciągnie mnie albo w rejony bajecznie barwne, albo jednokolorowe. Dzisiaj kolor perłowy w roli głównej. Połączenie tego właśnie papieru z tym konkretnym kolorem embossingu daje w rezultacie coś niezmiernie subtelnego. Do tego albo jeden kryształek większy, albo trzy drobinki.
Jedno z nich powstało jako prototyp zaproszenia ślubnego, drugie- z okazji komunii. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamieniły się miejscami, albo znalazły sobie całkiem inną okoliczność do zaistnienia. Ważne, żeby patrzeć na nie uważnie i z bliska…
Jeśli połączyć obraz kwitnącej, delikatnej gałązki drzewa owocowego z faktem narodzin dziecka, to połączenie takie niesie za sobą niezwykle sugestywny ładunek symboliczny. Dlatego ta kartka w dwóch kolorach, nanoszonych na każdy kwiatek maleńkim pędzelkiem. Przy symbolach nie trzeba mówić za dużo – mówią same za siebie. Więc już nic nie mówię.
Jednak muszę coś jeszcze powiedzieć – ten wzór powinnam kiedyś wykorzystać na zaproszeniu ślubnym! A teraz już buzia na kłódkę:)
Tęsknię już za wiosną. Bardzo bardzo. Tak bardzo, że zabrałam się już za porządki wiosenne, bo tak sobie pomyślałam, że jak ładnie posprzątam, to Wiośnie będzie miło i szybciej przyjdzie. Przy okazji porządków w pracowni zanurkowałam w kartony, gdzie popakowane ładnie w paczuszki czekają na swój czas karneciki z wiosennej serii okienkowej. Wiecie jak miło coś takiego wyciągnąć i poudawać przez chwilkę, że to już, że przyszła? Naprawdę miło. Specjalnie powybierałam takie delikatne połączenia, bo na pomarańcze, granaty czy czerwienie jeszcze przyjdzie czas.
Jak tak sobie patrzę na te karteczki, to z każdym rodzajem roślinki wiążą się jakieś wspomnienia. Na przykład przez ten niepozorny kwiatek zostałam przez swojego sąsiada na wsi zakwalifikowana jako znachorka:) No bo w jakim innym celu stałabym kilka dni z rzędu na łące zbierając jakieś zielsko? Nie wyprowadzam go z błędu…
Moje kwiatuszki zadomowiły się nie tylko na karnecikach – niektóre zawędrowały na zaproszenia ślubne, na kartki z okazji urodzenia dziecka, na zaproszenia komunijne…. Jak kogoś złapią za serce, to już ten ktoś złapany znajdzie okazję, żeby je wykorzystać.
Niech ta wiosna już przyjdzie!
Najnowsze komentarze