Moja pracownia mieści się w Browarze Mieszczańskim. Parę lat temu jeszcze produkowano tu piwo. No właśnie- niby piwo, a po murach w różnych miejscach pnie się…dzikie wino:) I jak tu nie zmajstrować “winnej” kartki? No jak?
Nie wiem, czy zauważyliście, ale proszek do embossingu jest całkiem inny niż dotychczas- jakby był z kuleczek o różnych odcieniach zieleni:)
Nie- wcale nie będzie o recyclingu. Miałam w pudełku kalkę różową w drobny prążek z baaardzo starych zapasów. Firma, która ją sprzedawała już dawno żegluje po innych niż papierowe oceanach, więc wiadomo- ostatnie egzemplarze. No ale przecież nie będę ich trzymała w zamknięciu na wieki wieków- to nieludzkie ( niekalkowe?). I tak się zdarzyło, że zrobiłam maleńkie zaproszenie – tylko 13×13 cm – prościuteńkie a wdzięczne, takie o:
I na to właśnie zaproszenie zwróciła uwagę następna para. No, a że panna Młoda chciała koniecznie jakiś różowy, leciutki, najlepiej kalkowy dodatek, to od razu pomyślałam o moim magicznym pudełeczku i jego unikalnej zawartości. Po lekkich modyfikacjach powstało to:
A wiecie, że tak sobie uświadomiłam, iż jeszcze Wam nie pokazywałam tyłu zaproszenia nigdy…no to pokazuję:)
Tego nie będę sprzedawać, nie ma mowy!!! Wy wiecie ile to zabawy? Ile wycinania, klejenia, dopasowywania takich tyci tyci kawałeczków? To jest moja torebko-terapia. Raz na jakiś czas sobie siadam i robię kilka maluszków( bo to naprawdę maluszki, no Kopiko się zmieści, albo ostatecznie Rafaello). Ale żeby robić masowo – co to to nie, w każdym razie na razie. Teraz mogę sobie niespiesznie robić za każdym razem inne tak dla siebie, dla przyjemności:)
Ten liść tutaj to chyba jesion. Sama nie wiem…Grunt, że zleciał z gałęzi i przysiadł na kartce. Bez okazji, czy specjalnej intencji. Po prostu już liście zaczynają spadać. I tyle:)
ten zestaw kolorów bardzo lubię. Naprawdę bardzo.
Prawda, że ładne?
W sumie to nawet nie “Kryształowo 2″ tylko “Kryształowo naście”- musiałabym policzyć ile tych kryształków jest przyklejonych na tej wariacji. Bo to wariacja jest:) Zarówno w znaczeniu powielenia wzoru z modyfikacją kolorystyczną i dodaniem tych błyszczących zawijasków, jak i w znaczeniu wariacji moich dziewczyn, które na wieść ile mają naklejać tej drobnicy patrzyły na mnie wzrokiem topiącym rudę żelaza:) Ale co tam zniszczone oczy wobec faktu absolutnej satysfakcji Panny Młodej!
Jeżdżą na rowerach, chodzą po górach, kajaki, narty i jeszcze pewnie sto innych dyscyplin, których nie zapamiętałam. A jednak stanęło na tym, że rower. Zaproszenie dla Marty i Bartka było całkiem inne niż te, robione do tej pory w pracowni. Inny format, inny sposób personalizacji ( na papierowej “plombie” sklejającej zaproszenie), kieszonka na mapkę i kartkę z prośbą o odpowiedź. Wszystko na miarę, wszystko od podstaw, zmieniane wielokrotnie, aż do szczęśliwego finału. I papier- taka zieleń optymistyczna, limonkowa, błyszcząca, ale nie nachalnie. I jak sobie z pewnej perspektywy patrzę na ich sylwetki widoczne na zaproszeniu, to mimo upływu czasu nie zmienia się moje przekonanie, że to zaproszenie jest właśnie takie jak miało być- cała Marta i cały Bartek. Team!
Tak właśnie w pracowni nazywamy ta kartkę- barokowa. Przez to, że wszystkiego ma dużo: złota, ornamentów, otwierana jest na 3 części, ma kilka warstw papier. No jak trzyma się ją w ręce, to czuć, że nie jest to mgiełka leciutka, tylko bardzo solidny konkret. Nasza dzisiejsza bohaterka miała już różne odsłony kolorystyczne i różne przeznaczenia: bywała czekoladowym zaproszeniem ślubnym, bordowym podziękowaniem, ciemnozielonymi życzeniami urodzinowymi czy perłowo-złotym zaproszeniem na komunię. Ciekawe ile jeszcze metamorfoz będzie jej pisane?
Tak naprawdę fiolet był w tym komplecie tylko małym dodatkiem, ale wespół ze śmietankową bielą i z perłą stworzył bardzo udane połączenie. Na zdjęciach do kompletu brakuje tylko tablicy z usadzeniem szanownych Gości. Ale robiona była tak szybko i tak szybko “wyfrunęła” z pracowni, że fotograf nie zdążył jej dogonić:) Ale na szczęście udało się zatrzymać w kadrze zaproszenie, menu, winietki i pudełeczko z podziękowaniem.
Robiłam onegdaj porządki w starych zabawkach moich dzieci i pośród zdekompletowanych różności wyłowiłam foremkę do ciastoliny. Ludzika. O wiele fajniejszego w kształcie i proporcjach niż używane przeze mnie do tej pory oficjalne pierniczkowe ludziki. Ten był taki …bardziej ze Shreka. Specjalnie wczesną jesienią upiekłam trochę pierników na próbę.
No i ludziki okazały się strzałem w dziesiątkę! Zrobiłam więc próbne pudełeczka…
Mogą być z jakimś elementem ozdobnym, przewiązane wstążką, lub z logo firmy…
A w środku czeka na nas niezły zestaw:)
Oczywiście zawartość takiego pudełka może być inna. Można sobie na przykład zażyczyć gwiazdek z nieba. I oby spełniły jak najwięcej życzeń!
Mam nowy stempel z ramką! Liściasty. A ponieważ każdą nową zabawkę trzeba od razu wypróbować ( znacie to- prawda?) to zmajstrowałam znane już Wam pudełeczko i ozdobiłam nowym wzorem.
cieszy mnie ten wzór. Może jakaś leśna para wybierze go kiedyś do swoich zaproszeń…
Ciekawe jak się będzie sprawdzać z innymi kolorami…?
Najnowsze komentarze